Mojave Project – Microsoft podstępem przekonuje do Visty.

Zespół odpowiedzialny za Vistę chcąc dowiedzieć się co tak naprawdę nie pasuje użytkownikom w ich systemie, zrealizował bardzo interesujące badanie. Mianowicie kilka dni temu zebrał w San Francisco największych sceptyków Visty, fanów ‘ikspeka’ i innych użytkowników nie-Microsoftowych systemów,  pod pretekstem zapoznania się z (jak to wtedy mówili) następcą Visty – Windows Mojave.

Po pokazaniu Mojave, aż 90% ludzi było zachwyconych nowym systemem.

Jak się okazało nie było żadnego Windows Mojave. To co uczestnicy eksperymentu zobaczyli to był tak naprawdę Windows Vista.

Strona projektu Mojave

A co do Visty, póki co sprzedanych zostało 180 milionów licencji.

MinWin – Windows 7 kernel

Kilka miesięcy temu Eric Traut, inżynier z Redmond, przy okazji swojego wykładu na University of Illinois dotyczącego technologii wirtualizacji, zaprezentował nowe jądro dla kolejnych systemów z rodziny Windows – MinWin. Następca Visty – Windows 7, będzie bazował właśnie na tym jądrze.

Jest to pierwsza tego typu akcja “krojenia” jądra Windowsa.

Z wypowiedzi Erica, dowiadujemy sie m.in. że obecnie MinWin zajmuje 25 MB na dysku twardym, oraz 39 MB pamięci fizycznej i posiada niezbyt rozbudowany serwer HTTP. Na całe jądro składa sie około 100 plików.

Dobrze, że Microsoft stara sie poprawić działanie jądra Windowsa, ale prawie 40 MB pamięci fizycznej na samo jądro z jedynie diagnostycznym serwerem HTTP to wciąż dużo. Dla porównania Slackware 11.0 z odpalonym Fluxbox zajmował od 45-50 MB! tak samo cały system – DSL Linux mieści się w 50MB.

Ośmiominutowy fragment dotyczący MinWin.

Cała prezentacja Erica o wirtualizacji.

Słów kilka o F# – nowym funkcyjnym języku od Microsoft

 Hello F#

Jak już wszedłem na temat Microsoft Research, to może warto także przypomnieć o F# (ef-sharp) – nowym funkcyjnym języku programowania.
Język F# jest specyficznym połączeniem OCaml, MatLab, Pythona, Scheme i C#. Posiada charakterystyczną interaktywną powłokę a’la Python. Jego wydajność jest porównywalna do C#. W F# możemy korzystać z narzędzi i bibliotek .NET. Co ważne, dostępny jest nie tylko na platformę Microsoftu, ale również na wszystkie platformy wspierane przez Mono.

Z racji tego że miałem trochę wolnego czasu i chciałem trochę odpocząć od WinApi, pobawiłem sie trochę z F#. Tak więc nie czekając, zainstalowałem kompilator języka z F# w wersji 1.9.3.14 (do pobrania stąd)
Do dyspozycji dostajemy interaktywny interpreter – fsi.exe oraz kompilator fsc.exe. Po włączeniu fsi wklepałem standardowe Hello World.

let msg = "Hello World in f# by d01 ;>";; print_endline msg;;

Co spowodowało wyświetlenie stringa ze zmiennej msg ;>

W F# również możemy skorzystać z .NET’owych klas:

let msg = "Hello World";;
System.Console.WriteLine(msg);;


To samo można zrobić za pomocą kompilatora (dziwnie to zabrzmiało ;> ) anyway, po utworzeniu pliku źródłowego z rozszerzeniem .fs, kompilujemy poleceniem:

fsc hello.fs

i otrzymujemy gotowego execa.

A może by tak skorzystać z Windows Forms.. nic prostszego. Program w F# wyświetlający Windowsowe okienko ma zaledwie trzy linijki.

open System.Windows.Forms
let form = new Form(Visible=true, TopMost=true, Text="Witaj! d01 ;)")
do Application.Run(form)

Prawda że proste ;p

Jak już zawsze pisze przy tego typu projektach – zobaczymy co z tego wyniknie, czy język stanie sie popularny i będzie powszechnie stosowany przez koderów, czy może będzie to kolejny ’standard’, którego stosowanie będzie narzucane przez MS.

no, tyle ;)

Screeny:

Linki:
F# na Microsoft Research
en.wikipedia.org/wiki/F_Sharp_programming_language

Singularity – podsumowanie.

Postarałem sie tutaj zebrać wszystkie informacje na temat Singularity.

Na początku może małe info dla tych którzy nie wiedzą o czym mówie.

Singularity jest projektem badawczym kochanego Microsoftu, którego celem jest stworzenie systemu operacyjnego opartego na mikrojądrze, głównie pisany jest w C#. System jest pisany od zera. Nie mylić z MinWin – przyszłym jądrem Windows 7.

Informacje z polskiej Wikipedii.
“Twórcy systemu Singularity postanowili zaniechać używania sprzętowych systemów ochrony w komputerze, takich jak oddzielne przestrzenie adresowe, czy poziomy ochrony procesora, na rzecz programowej ochrony systemu i procesów (“Software-Isolated Processes” – SIP). Możliwe jest to dzięki kompilacji programów i większości samego systemu do bezpiecznego kodu zarządzanego (ang. safecode). System operacyjny jest w stanie zweryfikować poprawność takiej kompilacji podczas uruchamiania programu (instalowania w pamięci), natomiast po jego uruchomieniu kod aplikacji samodzielnie kontroluje poprawność pracy, w tym poprawność wskaźników pamięci. Programy działające pod kontrolą Singularity mogą działać w ramach tej samej sprzętowej przestrzeni adresowej i w najwyższym poziomie ochrony procesora.
Większość systemu, w tym także większość jądra została napisana w języku C#, podstawą działania systemu i aplikacji jest stabilny kolekcjoner nieużytków (ang. garbage collection), będący elementarną częścią Singularity. Jedynie niewielkie fragmenty systemu, w najniższym poziomie abstrakcji i odpowiedzialne za wczesny rozruch, napisane zostały w językach asemblera, C++, czy C.
W późniejszej fazie rozwoju, do Singularity został dodany mechanizm wykorzystania sprzętowego mechanizmu ochrony. System może pogrupować procesy i każdej z grup przydzielić osobną przestrzeń adresową.
Dzięki wyłączeniu sprzętowych systemów ochrony, system Singularity zyskał na wydajności. Operacje takie jak przełączanie zadań, czy wywołanie systemowe, dzięki braku konieczności zmiany przestrzeni adresowej i trybu ochrony procesora wykonywane są znacznie szybciej niż w systemach takich jak np. Windows.”

A tu już testy Singularity oraz porównanie z innymi systemami.
“Po przeprowadzeniu benchmarków na komputerze z Athlonem 64 3000+ i 1 GB RAM-u okazało się, że prosta operacja przesłania komunikatu między dwoma wątkami, która w Singularity potrzebuje zaledwie 1500 cykli procesora, w FreeBSD 5.3-RELEASE wymaga ich ponad 13 tysięcy, w Linuksie (Fedora Core 4) – niecałych 5800, a w Windows – 6300. Natomiast na stworzenie i wystartowanie procesu potrzebne jest odpowiednio 300 tysięcy cykli w Singularity, milion w FreeBSD, 720 tysięcy w Linuksie i aż 5,4 miliona w Windows XP z SP2. “

Co mamy w tej chwili ?
Od 4 marca br. dostępny jest kod źródłowy Singularity w wersji 1.1 . A dokładniej Singularity Research Development Kit na Codeplex’ie, który zawiera kod źródłowy, narzędzia do kompilacji, narzędzia wspomagające testowanie, dokumentację oraz dodatkowe informacje.

Prezentacje Singularity:
Singularity: A research OS written in C#
Singularity Revisited
Singularity III: Revenge of the SIP
Singularity IV: Return of the UI

Strony:
pl.wikipedia.org/wiki/Singularity
en.wikipedia.org/wiki/Microsoft_Singularity
research.microsoft.com/os/singularity
codeplex.com/singularity